بارون میاد

پشت پنجره خونه رویاییم ایستادم و به برکه آب که داره پر از قطره های بارون میشه نگاه میکم

به خرگوش های کوچولو که به سمت خونشون میدون نگاه میکنم

اشک میریزم

مثل آسمون

اگر توی حیاط خونم بودم کسی متوجه نمیشد که منم می بارم

تنها فرق من با آسمون صدای رعده

من بی صدا اشک میریزم

منتظرم

منتظر

منتظر یک دست

که بر موهایم کشیده شود

با انگشتانش اشکهایم را پاک کند

و با چشمانش به من بگوید

من اینجا هستم

تا ابد

برای تو

برای همیشه

و

دوستت دارم

پس

گریه نکن

 

 

 

 

 

چرا؟

 

 

 

 

 

 

 

تنهایی

 

 

 

 

این روزای بد بیاری که همیشه

واسه من مثل یه شب تاری و سرده

اگه یک روزم بخواد بره از اینجا

از همون راهی که رفته بر می گرده

دیگه هیچ چیزی ازم نمونده دنیا

جز همین جونم که مونده کف دستت

این که چیزی نیست دیگه ته مونده هاشه

همینم بگیرش از من ناز شستت

چرا ابر سیاه بی کسی

سایه هاش رو بخت تیره ی منه؟

چرا جز دلتنگیو دلواپسی

در خونمو کسی نمی زنه؟نمی زنه؟

خیلی دلم گرفته

خیلی

خیلی دلم می خواد گریه کنم

نمیدونم چرا

ولی گریه دارم

خیلی خیلی گریه دارم

بغض دارم

دارم خفه میشم

نمی دونم چرا

من اگه بمیرم نمیخوام بیاد مراسم من

اصلا فکر میکنی میاد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

برام جای سواله

 

 

 

مهفام

 

 

 

میگن کوه به کوه نمیرسه آدم به آدم میرسه

یه جای دیگه میگن دو خط موازی در بینهایت به هم میرسن

بالاخره خدا حساب همه اینها رو میده

خدا خودش جای حق نشسته

جای حق

باز هم داره بارون میاد و باز هم دل من پر از اشک

آسمون به جای چشم های من گریه می کنه

زندگی بازی فیلم نامه ای نخوانده است.

چه خوب بازی کنی و چه بد

دست خودت نیست

همه چیز دست نویسنده است